Enkelbreuk.com Betrouwbare medische informatie

Enkelbreuken


Jaarlijks lopen bijna 30.000 mensen een enkelbreuk op in Nederland, meestal ten gevolge van een sportblessure of een ongeval. Veel enkelbreuken kunnen met gips worden behandeld, mits de stand goed is. De enkel is een complex gewricht en bestaat uit het scheenbeen (tibia), kuitbeen (fibula) en het sprongbeen (talus). Deze zijn onderling met elkaar verbonden door stevige banden. Aan de buitenzijde van de enkel, houden enkelbanden het gewricht op zijn plek.

Tussen het scheenbeen en kuitbeen bevindt zich een sterk bindweefselvlies: de syndesmose. Dit vlies zorgt ervoor dat deze botdelen niet kunnen wijken. Door deze onderlinge samenhang van banden en beenderen, breekt de enkel meestal volgens een voorspelbaar patroon.

IMG_1681

Ernst en prognose


De ernst van de enkelbreuk en daarmee de prognose hangt af van de:
  • uitgebreidheid van de breuk
  • betrokkenheid van het gewricht in de breuk
  • leeftijd van de patiënt
  • eventuele scheuren in de enkelbanden
  • eventuele psychische problemen van de patient
  • botkwaliteit (osteoporose)
  • tabak- of drugsafhankelijkheid
  • reeds bestaande slijtage of ontstekingen van het enkelgewricht

Vooral de betrokkenheid van het gewricht in de breuk is van belang: in deze gevallen is er namelijk ook altijd sprake van kraakbeenschade. Hierdoor kan vervroegde slijtage of blijvende pijnklachten ontstaan. Wanneer er kleine trapjes in het gewrichtsoppervlak blijven bestaan en daarmee een verandering in drukverdeling over het gewricht, kan eveneens versnelde slijtage optredenn. Dit leidt tot pijnklachten of stijfheidsklachten.

De behandeling van enkelbreuken is altijd maatwerk en wordt in overleg met de patiënt en eventueel familie genomen. Het kan dus voorkomen dat verschillende chirurgen of ziekenhuizen tot een ander behandelingsvoorstel komen.